Hoe poets je de tanden van een leeuw?

Hoe poets je de tanden van een leeuw?

Logica brengt je van A naar B, fantasie brengt je overal.

Vroeger wilde ik Annie M.G. Schmidt worden. Eindeloos las ik de gedichtjes en verhaaltjes van haar. Ik hoopte dat ik op een dag net zoals zij nieuwe werelden kon creëren in de hoofden van anderen door mijn letters op papier. Ik oefende daar druk mee. Als meisje van 9 typte ik achter de PC van mijn vader in Word Perfect 2.0 mijn eerste gedichtjes. Over Jantje die aan de waslijn hing, over de stoute schoenen en het chocolade hazenpaartje. En over hoe je de tanden van een leeuw kunt poetsen. Na de middelbare school, verdween de droom van kinderboekenschrijver naar de achtergrond. Maar de fantasie bleef. Elk jaar met Sinterklaas, toverde ik de prachtigste gedichten uit de hoge hoed. En als er iets geschreven moest worden voor een jubileum of speech, vond mijn gevoel snel het papier.

Het fantasieluikje ging nog meer open toen mijn zoontje net geboren was. Wandelend met hem in de kinderwagen, keek ik veel naar boven en om me heen. Zo maar ineens dacht ik weer aan het gedicht van de leeuw en hoe je zijn tanden kon poetsen. Ik bedacht dat er wellicht nog meer dieren zouden kunnen zijn met problemen die je niet zo snel bij ze zou verwachten. Voor ik het wist, liep ik achter de kinderwagen met:

De uil die bang is in het donker
De zebra die niet over durft te steken
De aap met hoogtevrees
De postduif zonder richtingsgevoel
De zwaluw met heimwee
De leeuw die niet kon brullen
De ijskoude ijsbeer
De krokodil met kiespijn.

Overal waar ik heen liep, liepen de beesten in gedachten met ze mee. Al wandelend, verzon ik alvast de eerste dichtregels over hun issues en gekke dingen die ze hadden geprobeerd om ze op te lossen. Regelmatig moest ik lachen om mijn eigen hersenspinsels. En de kinderen ook aan wie de gedichtjes een keer voor werden gelezen, door mijn bovenbuurmeisje (Pabo studente). Mijn fantasie was ook hun ook fantasie geworden en ik besefte dat mijn droom om Annie M.G. Schmidt te worden binnen handbereik lag. Al was het maar met 1 boek.

Tijdens het eerste coronajaar verzon ik een totaalconcept bij de gedichten en ging ik een samenwerking aan met een super creatieve beginnende illustrator. Daarna gaf ik de opdracht aan mijn vaste dtp’er om de tekeningen en illustraties tot een geheel te creëren. Zij maakte mijn droom werkelijkheid. Wat was ik trots toen ik het eerste exemplaar in handen had. Nu ligt mijn boek op vele scholen en in vele boekenkasten bij mensen thuis. Kinderen worden daarin aangemoedigd oplossingsgericht te denken voor de dierenproblemen. De ideeën mogen ze me mailen/ appen. Ik heb al heel wat vertederende post ontvangen. Fantasie, creativiteit en inlevingsvermogen zit in ieder van ons, dat is duidelijk!

Dus heb je net als ik zo’n (jeugd)wens waarvan je hoopt dat ie op een dag uit zal komen. Ga ervoor. De lijn tussen fantasie en werkelijkheid is veel dunner dan je denkt. Ik weet het uit eigen ervaring en de uil, de zebra, de aap, de postduif, de zwaluw, de leeuw, de ijsbeer en de krokodil die wekelijks post ontvangen van jonge lezers, inmiddels ook :-).